Andrzej Krzycki

Andrzej Krzycki urodził się w Krzycku 7 lipca 1482 roku. Utalentowany poeta, arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski, dyplomata, prawnik, teolog, historyk, pedagog. Był jednym z najbardziej wszechstronnych humanistów europejskich. Pisał pieśni religijne, miłosne, biesiadne, patriotyczne i polityczne o niespotykanej do dziś sile wyrazu. Król polskiej satyry – bezwzględnie ośmieszał i kompromitował zdemoralizowane elity polityczne. Szukał porozumienia w sporze pomiędzy luteranami a katolikami. Andrzej Krzycki był autorem najstarszego polskiego pisma podejmującego walkę z reformacją Lutra, pt. ”Encomium Lutheri”, które z powodu przewrotnego tytułu „Pochwała Lutra” dostało się na indeks ksiąg zakazanych w Rzymie. Współpracował z Erazmem z Rotterdamu i Filipem Melanchtonem. Był sekretarzem królowej Barbary Zapolyi i królowej Bony. Zwalczał działania Albrechta, przygotował hołd pruski i inkorporację Mazowsza. Był zwolennikiem Jana Zapolyi i pokoju z Turcją. Aktywnie uczestniczył w przebudowie Wawelu. Jego inskrypcja znajduje się na Dzwonie Zygmunta, a wiersze zdobią Kaplicę Zygmuntowską. Zmarł 12 maja 1537 roku w Krakowie z powodu ciężkiej choroby. W testamencie sporządzonym przed śmiercią przeznaczył swoje zasoby rodzinie, kościołowi oraz na cele charytatywne.